Hij is misschien al even uit, maar ik wil toch nog even iets kwijt over de nieuwe langspeler van onzen Bart (geen familie trouwens, ik zeg dat maar om cool te doen).
Vanaf zijn solo-debuut "Het Plaatje van Bart Peeters" ben ik best wel fan van de heer Peeters. Zijn talent om met zowat alle stijlen ter wereld wel iets leuks in elkaar te flansen, maakt dat hij nooit gaat vervelen, en ook zijn stijl van liedjesschrijven heeft vaak iets grappigs en onschuldigs.
Nu ligt dus zijn vierde plaat in de winkel. De ideale man heet hij. Bij deze bestaat hij dus.
Een afzonderlijke bespreking van alle nummers zou me wat te ver leiden, dus heb ik ervoor gekozen om enkel de hoogte- en laagtepunten te bespreken. Alle categorieën worden natuurlijk volledig subjectief toegewezen door ondergetekende. En waar ik kan zal ik een link naar de nummers zelf erbij plaatsen. Altijd interessant om niet op het oordeel van één iemand te moeten afgaan.
The Good:
Nummer drie: "In de Plooi". Voor mij een vroeg hoogtepunt. Het arrangement kan zo tussen de nummers uit "Slimmer dan de Zanger". Een mooie boodschap ook deze: geen zorgen maken, gewoon doen, alles komt sowieso ooit wel op zijn pootjes terecht. Een feel-good nummer zonder die "in your face" eigenschap. Ik kan het erg appreciëren.
"Vervaldag" (fragment) en "De Ondoordringbaarheid van Mortsel" Zet ik hier samen. Twee nummers die de liefde als grootste inspiratie aanhalen. In het eerste probeert Bart een nieuwe start te versieren bij haar die nog steeds rondloopt "over de catwalk in zijn hoofd". Goeie tekst, en de begeleiding van piano en strijkers geven hier ook wel een meerwaarde. Het laatstgenoemde nummer is één grote metafoor -wat het zelf ook toegeeft naar het einde toe- over iemand die te ontoegankelijk is om graag gezien te worden. Heel leuk gevonden, en daarom krijgt het van mij wat punten bij. Spijtig genoeg bestaan er blijkbaar enkel clips op het web die het (wat mij betreft) beste nummer op het album niet echt tot zijn recht laten komen, en links naar de tekst ervan vond ik ook al niet..
"Een winnaar is veel mooier". Weer een leuke tekst en zeer aanstekelijke melodie. Hier word je gewoon goed gezind van!
The Bad:
"Een echte vrouw" is een cover van Alicia Keys' "A Woman's Worth" (kort fragment) die wel mooi geprobeerd is, maar ik wil nu eenmaal enkel de stem van juffrouw Keys op die melodie horen. Overigens wel een aanrader volgens de recensent van De Morgen, dus dat smaken verschillen is nogmaals bewezen.
"Matongé" (kort fragment) gaat de Afrikaanse toer op, met franstalige backing-vocals. Bart meet zichzelf ook een licht Afrikaans accent aan. Telkens ik de eerste noten van de intro hoor, vliegt mijn vinger automatisch naar de ">>" knop van mijn radio. Ik heb het één keer helemaal beluisterd. Een stunt die ik liever nooit meer herhaal.
Ten slotte een speciale vermelding voor het tweede nummer. "Zelden of Nooit" is absoluut geen slecht nummer, maar ik krijg kriebels van de schijnbaar heel erg gehaaste en geforceerd gerijmde tekst. Je kan je het al voorstellen; Bart zit in de keuken met een fameuze writers block, in een vlaag van overmoed is de studio al voor morgenochtend geboekt. Wanhopig zoekt hij nog dat beetje inspiratie om het laatste nummer te voltooien. Zijn ogen schieten de keuken rond, waar zijn vrouw de vaatwas aan het inladen is. En dan schrijft hij: "Je hebt de gratie, de stijl en de klasse, dat kan je zo zien. En we hoeven niet eens af te wassen, dat doet het masjien". Nice one, Peeters.
The Ugly?
Dat was 'em dan, mijn korte bespreking van "De Ideale Man". Hoewel het hier lijkt alsof de goede en minder goede nummers perfect in evenwicht zijn, is hier natuurlijk niet heel de plaat besproken. Voor mij helt de totale balans zeker wel naar het positieve over en is de cd -zeker voor een Bart Peeters-fan- wel een aankoop waard. Met perfect of ideaal kun je hem echter -net zoals de auteur van deze bespreking btw- niet beschrijven. Zelf heb ik trouwens de versie gekocht mét live cd. Voor enkele euro's meer krijg je wel veel meer waard voor je geld, met live versies van onder andere "Onzen Blacky", "Poolijs" en een ge-wel-dige cover van Bob Dylan's "Make You Feel My Love". In het zeer onwaarschijnlijke geval dat ooit iemand tot aankoop beslist op basis van dit stukje; ga op zoek naar het kartonnen doosje mét de bonusdisc!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten