De film Scott Pilgrim vs. The World is gebaseerd op een (fantastische) Canadese stripreeks, en is een waanzinnige mix van humor, actie, popcultuurverwijzingen, een overvloed aan special-effects, goeie muziek, en natuurlijk ook wel wat romantiek. Bovendien mag hij sinds kort bij het lijstje “Sam's Absolute Favourites” gerekend worden.
Scott is een 23 jarige, ietwat snullige jongen uit het Canadese Toronto. Om een zware break-up te verwerken, begint hij een relatie met het 17-jarige Chinese schoolmeisje Knives Chau. Maar al gauw wordt Scott stapelverliefd op Ramona Flowers. Ramona is the new girl in town, een Amerikaanse die New York is ontvlucht om niet meer met haar eigen liefdesverleden geconfronteerd te worden…
Een doordeweeks liefdesdrama, hoogstens een 13-in-een-dozijn romantische komedie, hoor ik je al denken..
Scott nodigt Ramona uit om een optreden van zijn band bij te wonen. Tijdens het openingsnummer komt er echter een jongeman door het dak van de club vliegen, om vervolgens midden op de dansvloer neer te strijken, en Scott uit te dagen tot een gevecht op leven en dood. U leest het goed hoor. Het gaat om Matthew Patel, de eerste van Ramona’s zeven kwaadaardige exen. Wil Scott Ramona echt voor zich winnen, zal hij ze alle zeven moeten verslaan.
Deze film is dus best wel wat raar, en waarschijnlijk lang niet voor iedereen weggelegd. Ikzelf ben er echter helemaal weg van, en hieronder kan je een paar redenen vinden waarom juist!
De film is, naar mijn mening, uitstekend gecast. De rol van Scott is Micheal Cera op het lijf geschreven. De jongen heeft ocharme nooit een rol gehad anders dan die van snullige, onzekere tiener/twintiger, en heeft dus ervaring genoeg om dat stereotype voor de zoveelste keer neer te zetten. Kieran Culkin (broer van Macaulay btw) speelt de rol van Scott’s homo-huisgenoot subliem, en zet wat mij betreft het beste personage uit de film neer. Ook de rest van Scott’s vrienden (en vijanden) doen hun werk uitstekend, en zorgen ook allemaal op hun manier voor een humoristische noot. Het ene personage waar ik persoonlijk een probleempje mee heb, is Ramona (Mary Elizabeth Winstead). Hoewel het hele verhaal draait om het feit dat Scott voor haar moet vechten, lijkt ze dat vaak gewoon niet waard. Film-Ramona heeft blijkbaar alle slechte en geen één goede eigenschap van comicbook-Ramona overgenomen. Ze is sarcastisch, wispelturig, en gedraagt zich soms als een echte bitch...maar ze heeft wel mooie ogen!
De unieke visuele stijl is soms compleet over the top, maar charmeert in zijn overdrijvingen. Soms heb je het gevoel echt naar een levend stripverhaal te zitten kijken. De woorden “RING RING” komen uit de hoorns van telefoons gesprongen, een slag in het gezicht wordt vergezeld door een welgemeende “POW”, en wanneer Scott zijn grote liefde kust, springen kleine hartjes als gensters van het scherm. In elke scene ontdek je wel iets speciaals. Hoe bij een eenzaam moment het beeld verder en verder weg lijkt te zakken. Hoe bij een ruzie de kamer donkerder en donkerder wordt. Hoe bij de woorden “everything just seems brighter when I’m with you” de straatlampen écht wel feller gaan branden..
Ook de muziek is volledig mijn smaak. Op de soundtrack zijn nummers als "It's Getting Boring by the Sea" van Blood Red Shoes, en "By Your Side" van Beachwood Sparks te vinden, en de nummers van Scott’s band “The Sex Bob-omb” werden gecomponeerd door Beck. Persoonlijk ben ik helemaal weg van de stijl van the Sex Bob-omb, en ze hebben dan ook totaal niet het effect op me dat Scott blijkbaar tracht te bereiken wanneer hij voor zijn optreden de woorden “We are the Sex Bob-omb, and we’re here to make you sad and think about death and stuff!” uitschreewt. Ontdek gerust of ze ook bij jou in de smaak vallen, door hier, hier of hier te klikken..
Ten slotte is er nog het verhaal zelf. Een jongen die moet vechten tegen de exen die het liefdesleven van zijn nieuwe vriendin blijven controleren. Alhoewel het hier letterlijk gebeurt, kan je toch echt wel niet om de symboliek heen. Afrekenen met bagage uit het verleden, en beter willen zijn dan de vorige (en die af en toe ook wel eens, al dan niet bewust, een goeie saflet willen verkopen), dat kennen we toch allemaal, niet?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten